مواد اولیه تشکیل ظروف چینی فلوسپات و خاک کائولن سیلیس است که در صورت ترکیب با فرمولی خاص تبدیل به خمیری می شود که خمیر کالباس نام دارد. این خمیر پس از طی شدن فرآیندی خاص و به وسیله دستگاه های فرم به ظروف چینی تبدیل می شوند.

سفالی که رنگ و لعاب بگیرد تبدیل به چینی می شود.

مواد اولیه تشکیل ظروف چینی فلوسپات و خاک کائولن سیلیس است که در صورت ترکیب با فرمولی خاص تبدیل به خمیری می شود که خمیر کالباس نام دارد. این خمیر پس از طی شدن فرآیندی خاص و به وسیله دستگاه های فرم به ظروف چینی تبدیل می شوند.

در روش بعدی در قالب دوغاب ریخته می شود و به مدت 1 روز می ماند و بعد از تشکیل خمیر و پوشیده شدن از رنگ و لعاب در کوره قرار می گیرد و پس از پخته شدن در حرارتی حدود 1350 درجه، عکس برگردان روی ظروف چسبانده می شود و مجددا وارد کوره می شود.

بشقاب چینی از چه چیزی ساخته شده است؟
بشقاب چینی از چه چیزی ساخته شده است؟

تاریخچه ظروف چینی

تاریخچه تولید ظروف چینی به بیش از 1700 سال قبل باز می گردد و زادگاه این ظروف کشور چین است و بعد از مدتی آوازه این ظروف به کشورهای دیگر هم رسید. امروزه بسیاری ظروف چینی قدیمی و کمیاب در موزه ها معروف جهان نگهداری می شود.
تاریخ صدور ظروف چینی از کشور چین به قرن 8 باز می گردد و مقصد این صادرات، منطقه خاورمیانه بود. در ابتدا فقط اشراف و پادشاهان از این ظروف استفاده می کردند ولی کم کم این ظروف جای خود را در بین تجار و بازرگانان هم باز کرد.

در قرن 9 میلادی مرکز تجارت دنیای اسلام بغداد بود و ظروف چینی و ابریشم، کالاهایی بودند که دارای بیشترین داد و ستد بودند. در سال 1405 تا 1433 یکی از معروفترین دریانوردان چین به نام (جنگ خه) طی مدت 29 سال با سفر به اقیانوس آرام جنوبی و اقیانوس هند، تجارت خارجی چین را متحول کرد. (جنگ خه) در سفرهایی که به اقصی نقاط جهان داشت ظروف چینی مرغوبی را برای اهدا به همراه می برد و امروزه این ظروف نفیس در موزه های مختلف جهان نگهداری می شود.
فقط در موزه تیکاپی استانبول حدود 13 هزار از این ظروف موجود است، که همگی آن ها متعلق به تولیدات کوره های داخلی است.

بشقاب چینی از چه چیزی ساخته شده است؟
بشقاب چینی از چه چیزی ساخته شده است؟

در قرن شانزدهم ظروف چینی به کشور پرتقال و در مرحله بعدی به اروپا راه یافت. بعد از جنگ های طولانی مدت هلند به جای پرتقال بر اقیانوس آرام غربی مسلط شد و به بزرگترین مشتری ظروف چینی تبدیل شد. هلند در بین سال های 1636 تا 1639 صدها هزار قطعه و ظروف چینی را خریداری کرد. تمامی این ظروف ساخت شهر (جین ده جن) بود. تفاوت ظروفی که در (جین ده جن) تولید می شد با بقیه ظروف در شکل قالب و سبک هنری به کار رفته در آن بود، که مطابق با سلیقه غربی ها ساخته شده بود.

در ظروفی که از آن دوره به جا مانده است، نقش هایی از گل لاله وجود دارد که به همراه طرح ها و نقش های سنتی چینی مانند انسان، گل و پرنده جلوه خاصی به این ظروف بخشیده است که مناسب سلیقه اشراف اروپا بوده است. همچنین بسیاری از کشورهای اروپایی پس از خرید ظروف چینی اقدام به کپی برداری از این ظروف کردند. در سال 1755 اروپاییان کائولین یا همان خاک چینی را در خاک اروپا کشف کردند که این مسئله باعث تسهیل روند ساخت ظروف چینی در خاک اروپا شد. در این بین و در قرن هجدهم مبلغان مذهبی که به چین رفت و آمد داشتند مدارک فنی مهمی را از چین به اروپا بردند و بدین ترتیب اروپاییان راز ساخت ظروف چینی را فرا گرفتند و برای اولین بار در سال 1768 اروپاییان ظروف چینی را تولید کردند که مشابه ظروف تولید شده در (جین ده جن) بود و حتی شهر (ایزنیک) در جنوب شرق استانبول (جین ده جن) ترکیه نامیده می شد.